Pszczelarstwo
Pszczelarstwo
Powstaje tu osobny dział poświęcony pszczelarstwu biodynamicznemu. Już teraz mamy w ofercie bardzo lubianą herbatę zimową dla pszczół według Matthiasa K. Thuna wraz z pierwszymi informacjami na jej temat. Do tego dwie książki. Obecnie rozbudowujemy naszą listę literatury o pszczelarstwie zgodnym z naturą pszczoły.
Herbata zimowa (pokarm dla pszczół) według Matthiasa K. Thuna
Czym jest herbata zimowa?
Ten herbaciany dodatek służy wzmocnieniu organizmu każdej pszczoły, tak aby była mniej podatna na choroby. Jak twierdzi Matthias K. Thun, dzięki temu dodatkowi przez ponad 35 lat prowadzenia pasieki mógł całkowicie zrezygnować ze stosowania leków u pszczół. Rudolf Steiner zalecał herbatę z rumianku i szczyptę soli; rozwinięcie Matthiasa K. Thuna obejmuje herbatę ze wszystkich roślin, z których wytwarza się preparaty biodynamiczne. Dodatek zawiera suszone kwiaty biodynamicznych roślin preparatowych: krwawnika, rumianku, mniszka lekarskiego i kozłka lekarskiego, a także suszoną pokrzywę, korę dębu i skrzyp polny.
Jak stosuje się herbatę zimową?
Pokarm zimowy przygotowuje się najpierw z cukru i wody w proporcji 2:1. Na 2 kilogramy cukru przypada więc 1 litr wody. Do tego dodaje się 5% do 10% miodu kwiatowego. Na 100 litrów gotowego roztworu dodaje się na koniec 1-2 litry herbaty, aby wzbogacić pokarm zimowy o potrzebne siły kwiatów. Herbaty przygotowuje się osobno, każdą z ok. 250ml wody, a następnie miesza.
Na 100 litrów gotowego roztworu pokarmowego potrzeba 3g każdej rośliny.
Krwawnik, rumianek, kwiaty mniszka i kwiaty kozłka zalewa się każdy osobno ok. 250ml wrzącej wody i po 15 minutach odcedza. Pokrzywę, korę dębu i skrzyp najpierw namacza się na ok. 5 minut, również w ok. 250ml zimnej wody, a następnie zagotowuje. Po dziesięciu minutach naciągania przecedza się.
Literatura na ten temat
Michael Weiler – der Mensch und die Bienen
To, co dzieje się między odwiedzinami kwiatów a delektowaniem się miodem, pozostaje dla człowieka ukryte. Tylko pszczelarz, który opiekuje się pszczołami, może badać ten kosmos rodziny pszczelej i jej procesy życiowe. I nawet doświadczeni zawodowi pszczelarze są wciąż poruszeni i zdumieni, gdy otwierają ul. „Der Mensch und die Bienen” nie jest podręcznikiem pszczelarskim. Michael Weiler, pszczelarz, były nauczyciel, a przy tym doradca ds. pszczelarstwa Demeter, zwraca się do wszystkich, których pszczoły w jakikolwiek sposób fascynują i którzy chcą wiedzieć więcej o tych owadach. Jako doświadczony obserwator i precyzyjny narrator zabiera czytelników do swoich pszczół i opowiada o wszystkim, co można tam zobaczyć i przeżyć. Lektura pozwala uczestniczyć w tajemniczym i cudownym życiu pszczół. Na końcu nie tylko zostaje zaspokojona ciekawość, lecz niepostrzeżenie i cicho zmienia się też spojrzenie. Czytelnik będzie wędrował przez świat pszczół i kwiatów innymi oczami i z innymi uczuciami.
Matthias K. Thun – Die Biene, Haltung und Pflege
W układzie nasion słonecznika odnajdujemy pięcioramienną gwiazdę, taką jak ta, która wynika z rytmów Wenus. W tych samych rytmach Wenus żyje pszczoła. W materialnej budowie plastrów pszczoła posługuje się tymi samymi siłami sześciokąta, które w rozwoju Ziemi ukształtowały kryształ górski. Tę sygnaturę można znaleźć we wszystkich obszarach życia pszczoły. Towarzyszy ona czytelnikowi przez całą tę książkę.
